kamerton.net

Dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Wielkiego - Opery Narodowej. Studiował dyrygenturę u Stanisława Wisłockiego, teorię muzyki i kompozycję w warszawskiej Akademii Muzycznej (1975). W tym samym roku zadebiutował w stołecznym Teatrze Wielkim, przygotowując "Don Giovanniego" Mozarta. Od 1976 r. współpracował gościnnie jako pierwszy dyrygent z Deutsche Oper am Rhein w Düsseldorfie. W 1977 r. zdobył III nagrodę w prestiżowym konkursie Herberta von Karajana w Berlinie. Rok później debiutował w Filharmonii Berlińskiej i wystąpił w Nowym Jorku. W 1978 r. został głównym dyrygentem, a w 1980 r. dyrektorem WOSPR-u; z orkiestrą tą odbył kilka europejskich tournée.
W 1982 r. wyjechał do Londynu, gdzie jeszcze w tym samym roku dyrygował tamtejszą Philharmonia Orchestra. W rok później zadebiutował z Radio's Wren Orchestra of London, a następnie został jej głównym dyrygentem. Od tego czasu regularnie współpracuje z najbardziej renomowanymi orkiestrami na Wyspach Brytyjskich. Dyrygował orkiestrami niemal całej Europy. W latach 1991-95 był głównym dyrygentem i dyrektorem muzycznym North Netherlands Orchestra. Pracował również z amerykańskimi orkiestrami w San Diego, Cincinnati, Detroit, Calgary i Winnipeg. Odbył tournée z Orkiestrą Symfoniczną Yomiuri, był zapraszany przez Tokyo Philharmonic Orchestra, Filharmonię w Hong Kongu i New Zealand Symphony Orchestra.
Ma w swoim dorobku wiele produkcji operowych: "Straszny dwór" Moniuszki w Operze w Detroit (1982), "Sen nocy letniej" Brittena (1983) i "Siedem grzechów głównych" Weilla w Opéra de Lyon (1987), "Eugeniusza Oniegina" Czajkowskiego w Operze w Bordeaux (1985), "Czarodziejski flet" Mozarta w Opéra Comique w Paryżu (1986) i w Operze w Sztokholmie (1988), "Zemstę nietoperza" Johanna Straussa w Operze Szkockiej (1988), "Holendra tułacza" Wagnera w Opera North Leeds (1989) oraz "Cyrulika sewilskiego" Rossiniego w English National Opera (1992). W 1995 r. powrócił do Warszawy, aby poprowadzić na naszej scenie dwa przedstawienia "Traviaty" Verdiego. W 1997 r. zrealizował w Teatrze Wielkim "Kawalera srebrnej róży" Richarda Straussa, w grudniu 1998 r. "Don Giovanniego" Wolfganga A.Mozarta, w kwietniu 1999 r. "Zamek księcia Sinobrodego" i "Cudownego mandaryna" Béli Bartóka, w listopadzie 1999 r. wznowienie "Walkirii" Richarda Wagnera, w grudniu 1999 r. "Viva Moniuszko, Viva Verdi ...", w marcu 2000 r. "Króla Rogera" Karola Szymanowskiego, w październiku 2000 r. "Don Carlosa" Giuseppe Verdiego, w lutym 2001 r. "Straszny dwór" Stanisława Moniuszki, w czerwcu 2001 r. "Otella" Verdiego, kwietniu 2002 r. "Oniegina" Piotra Czajkowskiego, zaś w maju 2002 r. "Wesołą wdówkę" Lehára.
Przygotował też z Orkiestrą Teatru Wielkiego kilka koncertów symfonicznych. Stale też występuje za granicą; ostatnio gościł w Operze w Zurychu, przygotowując tam premierę "Dziadka do orzechów" Czajkowskiego, odbył też triumfalne tournée po Japonii z "Traviatą" w wykonaniu warszawskiego zespołu operowego.
Występuje regularnie z Filharmonią Narodową, gdzie w 1996 r. został pierwszym gościnnym dyrygentem. Pracuje również z orkiestrą Sinfonia Varsovia. Łączy go też bliska współpraca z Warszawską Operą Kameralną i ze związaną z nią Warszawską Orkiestrą Symfoniczną.
Nagrywał płyty dla wielu wytwórni fonograficznych, nagradzane prestiżowymi nagrodami w kraju i za granicą. Znalazły się wśród nich także nagrania z czterema najważniejszymi orkiestrami londyńskimi (Philharmonia Orchestra, London Symphony Orchestra, Royal Philharmonic i London Philharmonic Orchestra) dla wytwórni Collins Classics.
We wrześniu 1998 r. Jacek Kaspszyk został mianowany dyrektorem artystycznym i muzycznym Teatru Wielkiego - Opery Narodowej w Warszawie. Cztery lata pózniej we wrześniu 2002 został Dyrektorem Naczelnym i artystycznym tej placówki